Łojotokowe zapalenie skóry , przebiegające w różny sposób i wywołane rozmaitymi czynnikami to częste schorzenie dermatologiczne. Choć dzieli je od siebie przebieg, mechanizm powstawania, a nawet leczenie, wszystkie zapalenia skóry są poważnym problemem dla chorujących pacjentów. Atopowe zapalenie skóry, róża, rumień wielopostaciowy- to tylko niektóre z nich. Warto przyjrzeć się bliżej również łojotokowemu zapaleniu skóry- schorzeniu, które w różnym stopniu nasilenia dotyka 1-3% populacji.
Jak powstaje łojotokowe zapalenie skóry?
Łojotokowe zapalenie skóry ( w skrócie ŁZS) to proces związany z nasilonym wydzielaniem łoju przez odpowiedzialne za tę funkcję gruczoły. Ich podrażnienie powoduje następczy łojotok. Nie jest jednak pewne, jakie czynniki wywołują nadmierną aktywację gruczołów łojowych. Pewną rolę przypisuje się zakażeniu pewnym gatunkiem grzyba (Pityrosporium ovale), niewłaściwej pielęgnacji lub nieprawidłowościom w budowie gruczołów. O ile przyczyny łojotokowego zapalenia skóry nie są do końca rozstrzygnięte, tak postawienie diagnozy nie nasuwa z reguły większych trudności.
Jak przebiega łojotokowe zapalenie skóry?
Choroba występuje najczęściej u osób młodych, jednak dotknięte nią mogą być wszystkie grupy wiekowe. Zapalenie skóry tego typu zdarza się również u niemowląt. Zmiany skórne ulokowane są głównie na obszarach ciała, gdzie łój wydzielany jest w większych ilościach: bruzdach przynosowych, okolicach za uszami, na owłosionej skórze głowy i brwi, w okolicy międzyłopatkowej, mostkowej, w pachach i pachwinach. Łojotokowe zapalenie skóry może przebiegać w kilku różnych odmianach klinicznych, różniących się od siebie wyglądem zmian skórnych. Czerwone punkty zapalne wokół mieszków włosowych, łuszczące się zarumienione plamy czy typowe żółte łuski przypominające łupież to tylko niektóre z nich. Charakterystyczny dla wszystkich postaci ŁZS jest nasilony łojotok.
Jak leczyć łojotokowe zapalenie skóry?
Leczenie tego typu zapalenia skóry jest jednym z trudniejszych problemów, jakie stoją przed współczesną dermatologią. Zmniejszenie objawów chorobowych osiąga się dość łatwo, ale niemal zawsze dochodzi do nawrotu choroby, której przebieg jest przewlekły i z reguły wieloletni. W leczeniu stosuje się głównie szampony z substancjami przeciwgrzybiczymi, które mają na celu wyeliminowanie zakażenia Pityrosporium ovale. Objawy zapalenia skóry zmniejsza się poprzez miejscowe stosowanie leków z grupy kortykosteroidów. Należy jednak pamiętać, ze ta grupa leków nie może być stosowana przewlekle oraz unika się stosowania sterydów w okolicach twarzy. U niektórych chorych dobre efekty terapeutyczne przynosi zastosowanie antybiotyków lub naświetlanie specjalnymi rodzajami lamp. Preparaty zewnętrze o gęstej konsystencji maści nie są wskazane dla chorych z ŁZS, gdyż zazwyczaj nasilają łojotok. Każdy pacjent z łojotokowym zapaleniem skóry wymaga indywidualnego podejścia i wybrania tej formy leczenia, która w jego przypadku okaże się najbardziej skuteczna.
Piękna i zdrowa skóra bez wątpienia jest cennym walorem. Na jej stan ma wpływ wiele czynników zarówno tych zewnętrznych, jak środowisko, w którym przebywamy, a także genetyczne uwarunkowania oraz styl życia (stres, zaburzenia odporności) i sposób odżywiania.
Grzybica stóp
Grzybica stóp zazwyczaj dotyka obie stopy, przy czym bardzo często zakażona jest tylko jedna z nich. Jak na razie nie znaleziono wyjaśnienia takiego zjawiska. Warto również zauważyć, że bardzo często jednocześnie występują inne grzybice – dłoni i pachwin (częściej u mężczyzn).